تبليغاتX
هیاهوی تنهایی
تو از هیاهوی آفاق دور می آیی من از حضور پر از شور و حال تنهایی
                                 

                                                           

 ای نگاه تو شفای همه بیماری دل

                                

 کن نگاهی بجان آمدم از زاری دل

                               

سوزهجران توبگداخت سراپای مرا

                              

وقت آن شد که بیایی به پرستاری دل

                               

همه از عشق  بنالند  زهی بی خبری

                               

خوش ترازعشق ندیدم  وگرفتاری دل

 

       چقدر سخت است منتظر کسی باشی که هیچ وقت فکر آمدن نیست!                                                 

  توی آسمون دنیا هر کسی ستاره داره
 
 چرا وقتی نوبت ماست آسمون جایی نداره
 
 واسه من تنهایی درده ، درده هیچ کسو نداشتن
 
 هر گله پژمرده رو، تو کویر سینه کاشتن
 
 دیگه باور کردم این رو که باید تنها بمونم
 
 تا دمه لحظه مردن شعر تنهایی بخونم


               
 دوست گلم داری میری نظر یادت نره .

 

حتما"  با نظرت وبلاگم  زیبا تر می شه 

 

                         

  تقدیم به شما که از گل بهترین:

+ نوشته شده در  سه شنبه بیستم شهریور 1386ساعت 22:5  به قلم سما   | 

سلام گلای خوشبو

من سما ۱۹ سالم البته اگه به کسی نگیدتا دو سه ماه دیگه ۲۰ سالم میشه.

امشب شبیه که وبلاگمو افتتاح می کنم نمی دونم چی بنویسمولی خوب شما تحمل کنید تا بااین چند کلمه حرف یه آپی کرده باشم.

من قبلا" یه وبلاگی داشتم عشقی حذفش کردم که الان پشیمونم

ولی خوب دیگه انگیزه ای واسه موندن نبود.

دوس دارم تو این وب جدید دوستای خوبی پیدا کنمتا منم دوست خوبی براشون باشم شما هستیدخوشحالم.

من یه کم زود دلم تنگ می شه دوس دارم دوستای وفاداری باشد.

یه چیزی با نظراتتون منو تنها نذازیداااااااااااااااااااااااا. ممنون.

راسی چیزی نموده تا ماه رمضونوباز شدن دانشگاها اگه یه وخ ......گفتم یه وخ دیدن کم مطلب می ذارمبه بزرگی خودتون ببخشین باشه

ولی میام ببینم چند تا دوست خوبپیدا کردم یعنی حتمی سر می زنممطمئن باشین

+ نوشته شده در  شنبه هفدهم شهریور 1386ساعت 0:0  به قلم سما   | 

هفت بار تحقیر

      هفت بار روح خود را تحقیر کردم:

     

 - اولین بار هنگامی بود که به بلند مرتبگی خود را فروتن نشان می  داد.

 

- دومین با که در مقابل فلج ها می لنگید.

 

- سومین بار آن زمان که انتخاب خویش بین آسان وسخت آسان را

 

برگزید.

 

- چهارمین بار وقتی که مرتکب گناهی شد وبه خویش تسلی داد که

 

دیگران هم گناه می کنند.

 

- پنجمین بار آنگاه که به علت ضعف و ناتوانی از کاری سر باز زد

 

صبر را حمل بر قدرت و توانایی اش دانست.

 

- ششمین بار زمانی که چهره ی زشت را تحقیر کرد در حالی که نمی

 

دانست آن چهره یکی از نقاب های خویش است.

 

- هفتمین بار وقتی که زبان به مدح وستایش گشود و انگاشت که    

 

فضیلت است.

 

جبران خلیل جبران

+ نوشته شده در  جمعه شانزدهم شهریور 1386ساعت 21:33  به قلم سما   | 

 
border="0" ALT="Google" align="absmiddle">
كد جستو جو در گوگل <
java script by:dariushkamani.BLOGFA.COM
> < example: قالب و كدهاي جاوا >