تبليغاتX
هیاهوی تنهایی
تو از هیاهوی آفاق دور می آیی من از حضور پر از شور و حال تنهایی
     شب از شبهای دلگیر است شبی

گریان وطولانی 

 شبی   که در گمان من :که آیا بر شبم گرید چنین

همدرد؟ویا بر بامدادم گرید از من نیزپنهانی ... من

 این گویم ودنباله دارد شب!!!!    

                                               

همسفر شعر و جنون عاشق ترین عالمم

تو عشقتو ازمن بگیر من واسه تو خیلی کمم

بین من و تو فاصله است  یک در سرد آهنی

من که کلیدی ندارم   تو واسه چی در می زنی

این در سرد لعنتی  شاید که نخواد وا بشه

قلبتو بردار و برو قطار داره سوت می کشه

همسفر شعر و جنون عاشق ترین عالمم

تو عشقتو از من بگیر من واسه تو خیلی کمم

من واسه تو خیلی کمم

   

                 

                                                                        

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و ششم مهر 1386ساعت 21:43  به قلم سما   | 

 

این کوچه ها لبریز از غوغای او بود

 

افسسوس این دنیای کوچک جای او بود

 

تصویر های زنده ی یک شهر سر سبز

 

آیینه ای از  جلوه ی زیبای اوبود

 

وقتی  ورق می زد  سکوت آسمان   را

 

دنیایی از احساس در سیمای او  بود

 

می دیدمش   دزدانه او را  دردل شب

 

برجاده ی مهتاب جای  پای او   بود

 

فزت ورب الکعبه      این  تصویر آخر

 

زیباترین   شعر جهان درنای   او  بود

 

من نیستم اوآیه های پاک   دل     هاست

 

او   مقصد      پایانی    رویااو بود

 

خدایا...!!به حق این شبای عزیز به حق مولا علی(ع)

 

این روزاکه قراره سرنوشتی رو که نمشه ازسر نوشت روبنویسی برامون خوب بنویس می گن

 

شبای قدره که سرنوشت یک سالمون رقم می خوره

 

پس خدا جونم به حق بزگی خودت قسمت میدم که از گناهام بگذری دلم

 

می خواد وقتی این شبا تموم میشه احساس کنم پاک پاکم از گناه.

 

می خوام حالا یه دعا کنم هر چند تکراریه ولی حرف دله..

 

پروردگارا!!

 

"سرنوشت مرا خیر بنویس

 

تا هر چه راتو دیر خواهی زود نخواهم

 

وهر چه را تو زود می خواهی دیر نخواهم."

 

خدایا می دونم که  من بدم

 

ولی تو بنده ی خوب زیادداری ولی

 

اگه تو منو نبخشی من که یه خدا بیشتر ندارم. .

 

به همه دوستای خودم این شبو تسلیت می گم وازتون

 

می خوام دعا کنید براهمه .

 

+ نوشته شده در  سه شنبه دهم مهر 1386ساعت 21:53  به قلم سما   | 

             خوش به حالت کبوتر

 

به محراب نماز پر از شور

 خوش به حالت کبوتر

پراز نشاطم اما چگونه

 

ایستادن را باور کنم

 

زمانی که شعله های

 

بی امان عشق

 

جانم را به خاکستر سجود دعودت

 

می کنند

 

دستهایم را بنگر چه سبز و

 

بلند است

 

دلم را بنگر که بر بال باد

 

عاشقانه تا خدا می کوچدمنو با خودت ببر

 

ومن در لحظه های سبز دعا به دیدار دوست

 

پرپروازم پر آواز......منو با خودت ببر

 

 

+ نوشته شده در  سه شنبه سوم مهر 1386ساعت 23:33  به قلم سما   | 

 
border="0" ALT="Google" align="absmiddle">
كد جستو جو در گوگل <
java script by:dariushkamani.BLOGFA.COM
> < example: قالب و كدهاي جاوا >