خزان در گلدانهایم

خزان برشاخه های غربت باغ نشته ست

پرنده ای از غمی مبهم لب فرو بسته ست

دل آیینه و خنده ی آفتاب شکسته ست

تو را ای پاییز تو را که به رنگ غروب بهارانی

تو را که فصل غمی گنگ تو را که فصل گریه ی بارانی

با تو تا مرز تنهایی  قدم خواهم زد

تمام برگ دلم را به باد خواهم داد تمام گریه ی خود را به خاک خواهم داد

تمام گریه ی خود را..........

چطور بود خوشتون اومدتو نظرات بگین نظرتونوخوشحال می شم

یه جا خوندم نوشته بود اگه یکیو دوسداریبهش نگو دوست دارم

بهش بگو مواظب خودت باش

پس به همه شما عزیزای دل می گم:

مواظب خودتون باشین.

تقدیم به شما که بهترینی: